Geschreven door Jasmijn Lobik

De hippe tentjes schieten uit de grond in de Glashaven, maar te midden van al die nieuwe horecagelegenheden houdt no-nonsense lunchroom de Sandwich Corner al 29 jaar stand. De broodjeszaak heeft een 9.4 op Iens.nl en scoort daarmee het hoogst van alle lunchrooms in de stad. Gastredacteur Jasmijn voelde eigenaar Wim Boelvink aan de tand: wat is zijn geheim?

Tussen de hippe horecaondernemingen in de nabije omgeving valt de Sandwich Corner met zijn no-nonsense uitstraling niet meteen op. Toch is het als de Meisjes langsgaan op maandagmiddag gezellig druk met klanten, veelal werknemers uit de omringende kantoren. De aankleding van de broodjeszaak is simpel, wit voert de boventoon. Opvallend zijn de drie oude broodroosters die als pronkstukken aan de muur hangen. Echte collectorsitems volgens Wim, met één maar: ‘Ze hebben maar 140 volt, probeer daar je brood maar eens mee te roosteren.’

IMG_3829-e1460060162825

Vertel eens, hoe ben je hier begonnen?

‘Toen ik hier 28 jaar geleden kwam, zat in dit deel van Rotterdam nog bijna geen horeca. Alleen kantoren en een hele slechte broodjeszaak aan de overkant. Echt niet te eten die dingen. Een vriend van me had nog een pandje over en vroeg of ik daar geen broodjeszaak wilde beginnen. Dat leek me wel wat.’

Is er veel veranderd sinds die tijd?

‘In onze zaak zeker. Eerst konden klanten alleen kiezen uit een bruin of wit broodje en dan een harde en zachte variant. Nu hebben we alleen al 25 verschillende soorten brood.’

‘De hele Nederlandse eetcultuur is veranderd. Waar mensen vroeger kwamen voor een broodje ham of kaas, willen ze nu pikante kip of pulled pork. Ik verbaas me daar af en toe echt over: als je me 28 jaar geleden had gezegd dat we ooit gebakken sprinkhanen zouden eten, had ik je heel hard uitgelachen.’ [Hij grinnikt. Dan buigt hij naar voren en zegt:] ‘Die serveren we trouwens niet hoor.’

IMG_3861kleiner

Wat vind je van al die nieuwe eettentjes die hier uit de grond schieten?

‘Ja, waanzinnig! Ik probeer alles uit wat een beetje in ons straatje ligt. Van andere ondernemers kun je heel veel leren. Dan eet je ook eens dingen die je zelf niet zo snel zou proberen. Neem bijvoorbeeld couscous, ooit iets uit het Oosten en nu overal op de menukaart.’

Van alle Rotterdamse lunchtenten scoren jullie het hoogst op Iens.nl. Wat is jullie geheim?

[Wim lacht hard.] ‘Ja vertel jij mij het? Ach ja, we gaan uiteraard voor kwaliteit. Daar doe ik absoluut geen concessies op. Hygiëne vind ik ook heel belangrijk en je mag hier alles proeven. Misschien heeft het er ook wel mee te maken dat ik zo gek ben als een deur? Soms staat het hier helemaal vol met mensen, maar ik houd altijd de sfeer erin. Dan roep ik: nummer 12? Kijkt iedereen om zich heen en mag diegene ineens voor.’

IMG_3879aangepast

Dan is het tijd om te proeven. Eerst proberen we het broodje IJsselmeer, belegd met krabsalade, gerookte zalm, sla en ei en daarna de Vito Tonato: kalfsrollade, gemengde sla, tonijn-mayonaise en gebakken uitjes op een stevig broodje. De broodjes zijn rijkelijk belegd en smaken ons prima. Ook proeven we de pulled porkhot chicken (die heet niet zomaar zo, de vlammen slaan ons uit) en de zelfgemaakte tonijnsalade. De frisse salade met stukjes augurk erin is meteen favoriet.

Hoewel we hierna eigenlijk al hartstikke vol zitten, kunnen we het broodje grillworst met kaas dat Wim ons aanbiedt toch niet weerstaan. Gelukkig maar, want dan hadden we iets gemist. ‘De beste grillworst van Rotterdam,’ noemt Wim het. Dat kunnen wij zo niet vaststellen, maar lekker is hij zeker. We overwegen zelfs een stukje te kopen om later van te snoepen. Duur is het bij de Sandwich Corner ook niet: voor €2,95 heb je al een broodje gezond met kaas. De specialiteiten van het huis, zoals de Vitello Tonato en het broodje IJsselmeer, schommelen qua prijs rond de vijf euro. Om daar op te eten óf mee te nemen naar kantoor. Want bij de Sandwich Corner kom je niet voor Instagramkiekjes van Rotterdams nieuwste hipstertent, maar omdat je ‘gewoon’ een lekker broodje wil bij een zaak die alle hotspots heeft overleefd.

Foto’s: Eline de Gelder